บอกกับตัวเองไว้ ไม่มีอะไรที่ง่ายขนาดนั้น

บอกกับตัวเองไว้ อะไรๆ ไม่เป็นใจได้ดีขนาดนั้น

บอกกับตัวเองไว้ อย่าไปคิดเข้าข้างตัวเอง ยังต้องพยายามอีกมากนัก

บอกกับตัวเองไว้ซ่ะขนาดนี้... แต่เมื่อไหร่นะที่แอบคิดไป

ความจริงที่อยู่ใกล้แค่ตรงหน้า อะไรที่ทำให้เราเห็นต่างไป

อะไรที่คิดว่าถูก ที่คิดว่าใช่ สุดท้ายมันเป็นแค่ภาพลวงตา

ภาพที่หลอกลวง ภาพที่เราสร้างขึ้น ภาพที่เราหวังว่าจะให้เป็น

หายไป... จากไป... สลายไป... มีแต่น้ำตามาแทนที่

น้ำตานี้มันคือของจริงมั้ย? เจ็บปวดนี้คือของจริงมั้ย? ความเจ็บนี้จะหายไปได้มั้ย?

ถ้าขอแค่หลับต่ออีกหน่อย ให้อยู่กับความฝันอีกหน่อย

ก่อนที่จะตื่นมาพบเจอกับความเจ็บปวด ก่อนเจอความเป็นจริง

ภาพเบื้องหน้าที่ไม่รู้ว่าจริงหรือลวง คงไม่เป็นไรใช่มั้ย . . .