วันนี้มีโอกาสได้หยิบเพลงเก่าๆของเฉลียงมาฟัง
ไม่ได้ฟังมาตั้งนาน เพราะดีแฮะ
สงสัยหัวใจมันโหยหาอดีต
คิดถึงใครบางคน คิดถึงเพื่อนๆ คิดถึงคนเคยรู้จัก
แต่ละคนก้อแยกย้ายกันไป ในทางเดินของตัวเอง
โปรดจงรู้ไว้ ว่าฉันระลึกถึงทุกคนเสมอ
...ยังมี...
เธอเคยบอกว่าเธอไม่มีแม้ใครสักคนหนึ่ง
คงลืมว่าอย่างน้อยยังมีฉันไง
วันใดที่เธอมีเพื่อนรุมล้อมเธอหรือยังมีใคร
เธอก็จะไม่เห็นฉันเลยคนดี
แม้วันใดหัวใจเธอพ่าย จะมาแพ้ไปกับเธอ
และถ้ามีวันใด น้ำตาเธอเอ่อ จะร้องไห้เป็นเพื่อนกัน
หากเธอสมหวัง...ในวันหนึ่ง
ให้รู้ว่าฉันยังแอบเห็นและชื่นชม
หากเธอท้อแท้...ฉันยังอยู่
หากแม้นไม่เห็นฉัน จงโปรดรู้ไว้ว่าเธอใช่อยู่คนเดียว
Composed by Cha-Liang
เวลาที่เรานั่งนึกถึงอดีต
พูดถึงเรื่องอดีต และโหยหาแต่เรื่องอดีต
ทำไม..คนอื่นต้องว่าเราแก่นะ 555...
แปลกที่ เราไม่ค่อยสนใจดนตรีแนวใหม่ๆ
ไม่ชอบคอนเสิร์ตที่มีแสงสีเสียงอลังการ
แต่กลับรู้สึกตื่นเต้น เมื่อรู้ข่าวว่าวงดนตรีเก่า
จะกลับมารวมตัวกันอีกครั้ง
ไม่อยากไปเต้นแร้งเต้นกา เวลาดูนักร้องชื่อดัง
แต่อยากนั่งฟังเพลงแล้วอินไปกับความหมายของมัน
อยากร้องคลอตามเบาๆ
ไม่ชอบความฉาบฉวยของเนื้อเพลงสมัยนี้
ไม่ซึ้ง ไม่โดน ไม่จี๊ดตรงกลางใจ
เฮ้อ....แกแก่แล้วจิงๆแหล่ะ ^_^
...เด็กเลี้ยงแกะ...
English
